ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΕΥΧΕΣ ΕΝΟΣ... ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ 1993

Έψαξα και βρήκα εκείνο το υπέροχο ημερολόγιο τοίχου που είχαμε δημιουργήσει με τους μαθητές μου στο Γυμνάσιο Λίμνης, πριν από 15 ολόκληρα χρόνια. Ήταν ένα "Συμβόλαιο Συνεργασίας" ανάμεσα σ' εμάς και σε όσους το αγόραζαν, με μηνύματα αγώνα κι ολόθερμες παιδικές ευχές για το νέο χρόνο.

Το φιλοτεχνήσαμε με τα παιδιά του τότε Β3 τμήματος, με τα οποία στη συνέχεια ξεκινήσαμε την έκδοση του πολυβραβευμένου περιοδικού μας "Προσωπική Ευθύνη". Κάθε παιδί έγραψε και μια ξεχωριστή ευχή επωνύμως, και με την υπογραφή του μάλιστα. Πάνω αριστερά έμπαινε η "σφραγίδα τύχης και αισιοδοξίας" και στο κέντρο της κολλούσαμε ένα πετραδάκι του γιαλού, διαφορετικό για κάθε αντίτυπο. Σ' αυτό το απολύτως προσωπικό ημερολόγιο, γράφαμε επιτόπου και το όνομα όποιου το αγόραζε, αφού δεν ήταν ένα απλό ημερολόγιο, αλλά ένα "Συμβόλαιο Συνεργασίας" του μαζί μας για την προστασία του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Η συνεργασία, όμως, αφορούσε και στη συγκέντρωση ενός χρηματικού ποσού, το οποίο έφτασε τις 50.000 δραχμές και το προσφέραμε για την ενίσχυση του έργου του πρώτου Παιδικού Χωριου SOS.

Τώρα σκέφτομαι ότι εκείνα τα παιδιά είναι ήδη 30 χρονών και πάνε στα 31, κι ο νέος χρόνος, βέβαια, δεν είναι πια το 1993. Μα αν αφήσουμε στην άκρη τους αριθμούς, τίποτα δεν αλλάζει. Μένει μόνο η ουσία, και με όλες αυτές λοιπόν, τις "χειροποίητες", προσωπικές και πάντα ολοζώντανες ευχές των παιδιών, σας εύχομαι από καρδιάς κι εγώ για τον καινούργιο χρόνο. Κάντε "κλικ" να μεγεθύνετε την εικόνα και... απολαύστε!

Υ.Γ. Σκέφτηκα να πληκτρολογήσω επίσης τα ονόματα των παιδιών, ώστε να μπορούν να τα διαβάσουν και οι μηχανές αναζήτησης και - ποιος ξέρει - μπορεί και να ξανανταμώσουμε εδώ. Καλή σας Χρονιά... Τριανταφυλλιά Τσάμη, Δαυίδ Τζανή, Ελένη Στάμου, Ειρήνη Χατζηκωνσταντίνου, Γιώργο Τσιτσίγκο, Κώστα Τριάντη, Σοφία Παπακωνσταντοπούλου, Γιάννη Τριανταφύλλου, Αναστασία Φράγκου, Κώστα Τσαμούρα, Ελένη Τσαμούρα, Άννα Σταμούλου, Ζαχαρούλα Χατζή, Αγγελική Τσάμη, Λεμονιά Ρητσίνη, Γιώργο Τσούπρο, Νίκο Παπαγεωργίου, Γιάννη Παρίσση, Δημήτρη Τριανταφύλλου, Βασίλη Χριστοδούλου, Γιάννη Τσακατάνη, Κώστα Σουλτάτη, Γεωργία Παπαστεργίου, Ελένη Ρούσσου, Πόπη Φάσσα.

ΕΛΛΗΝΟ-ΙΡΛΑΝΔΙΚΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

.

Γράφει ο Πέτρος Δημητρακόπουλος – για τις Συνθέσεις Πολιτισμού:

"ΑΝΟΙΧΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΙΡΛΑΝΔΙΚΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΟΝ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ"

Με ευκαιρία την διοργάνωση από το Ινστιτούτο της Δανίας της παρουσίασης σύγχρονων Δανών ποιητών είχαμε θέσει ως θέμα προς συζήτηση την διαπολιτισμική επικοινωνία λογοτεχνιών μικρών-μη ηγεμονικών εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρών.

Ο Δήμος Ιλίου και η Ιρλανδική Πρεσβεία οργάνωσαν την Παρασκευή 12/12/2008 λογοτεχνική βραδιά με προσκεκλημένους τους σύγχρονους Ιρλανδούς ποιητές Πάτρικ Τσάπμαν, Σούζαν Μίλλαρ Ντιμάρς και Κέβιν Χίγκινς και τους Έλληνες ποιητές Νάνο Βαλαωρίτη,Τάσο Δενέγρη και Δημήτρη Λυάκο (Οι Νάνος Βαλαωρίτης & Τάσος Δενέγρης δεν παρέστησαν λόγω προβλημάτων υγείας).
Η εκδήλωση εντάσσεται στον κύκλο πολιτιστικών ανταλλαγών με τίτλο «Λογοτεχνικές Διαδρομές» και ως δεύτερη ακολουθεί προηγηθείσα εκδήλωση με θέμα την επαφή των λογοτεχνιών Ελλάδας -Αυστρίας .

Κατά την ανάγνωση των ποιημάτων των Ιρλανδών ποιητών, μου προκάλεσε εντύπωση η τόλμη να θέσουν «καθημερινά» για την κοινή γνώμη ή επίκαιρα διεθνή θέματα στον θεματικό πυρήνα του έργου τους .
Ένα ποίημα της Σ. Μίλλαρ Ντιμάρς τιτλοφορείται «Ράφια Σουπερμάρκετ», του οποίου οι πρώτοι στίχοι ακολουθούν:

Έκλαψα πλάι στις κονσέρβες
στα είκοσι δύο∙
προσπαθούσα να αποφασίσω αν
ήμουν χορτοφάγος.
Επιλογές με το παραπάνω τότε.
Δεν ξέρω πώς
έφτασα εδώ.

Ένα ποίημα του Κέβιν Χίγκινς , τα «Καυσόξυλα», παραπέμπει στην γενοκτονία στο Νταρφούρ του Σουδάν, γεγονός που φωτίσθηκε ελάχιστα στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης:

Πεδίο οστών πενήντα μέτρα επί πενήντα.
Ο χαρακτηρισμός γενοκτονία είναι προβληματικός.
Μαζεύω καυσόξυλα στις οκτώ η ώρα το πρωί.
Ο γιος μου γραπώνεται απ’ το φουστάνι μου.Ένστολοι
άντρες
με στρατιωτικά διακριτικά σταματούν με το αυτοκίνητο
και τον πετάνε σε μια φωτιά.Ύστερα πέντε απ’αυτούς
ο ένας μετά τον άλλον. Έχω παραλύσει.

Και σε ένα άλλο ποίημα ο Χίγκινς γράφει:

Αυτή τη μέρα δακρυγόνων στη Σεούλ
και σπασμένης βιτρίνας του Dickins & Jones,
δεν γίνεται να μην αναρωτηθώ γιατί η ιστορία
εκείνων που έκαναν τη δήλωσή τους ευγενικά
και ύστερα πήγαν σπίτι, δεν έχει γραφτεί ποτέ.

Θα ήταν άραγε άτοπο να πούμε ότι δημιουργείται ή μπορεί να δημιουργηθεί μια ποιητική της παγκοσμιοποίησης ακριβώς σε μικρά μη ηγεμονικά κράτη ,στις κοινωνίες των οποίων κατοπτρίζονται επιδράσεις της παγκοσμιοποίησης ;

Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε είναι εύλογο ότι και οι ταξινομίες της ελληνικής γραμματολογίας μπορεί να συσχετισθούν με τις διεθνείς τάσεις, εις τρόπον ώστε να διαπιστωθούν οι συνέχειες και οι ανατροπές στην διεκδίκηση των ποιητικών αιτημάτων διαχρονικά.

Ο Βίκτωρ Ιβάνοβιτς , συντονιστής μαζί τον καθηγητή Ντέιβιντ Κόνολι, τόνισε ότι παρά την ηλικιακή διαφορά τους και οι τρεις Έλληνες ποιητές προωθούν τα αιτήματα του μοντερνισμού, ο οποίος στην Ελλάδα αποδεικνύεται ανθεκτικός, κυρίως λόγω του κύρους του στο σχολικό λογοτεχνικό κανόνα, και εντάσσονται στο κίνημα της πρωτοπορίας. Επεσήμανε ότι ο μοντερνισμός δια των θεραπόντων του, της γενιάς του ’30, συνέβαλε στην αλλαγή του ποιητικού παραδείγματος με ενίσχυση των αγγλοσαξονικών επιρροών και απομάκρυνση από τις γαλλικές.
Για τον Τάσο Δενέγρη, είπε ότι η ποιητική γραφή του προσεγγίζει την γραφή των ξένων μπίτνικς, χωρίς την βαναυσότητα που διέκρινε τα θέματά τους. Κατέταξε τον Δενέγρη στους «μακάριους , τους της μη συμμορφώσεως αγίους», σύμφωνα με την κατά τρόπον εμπειρίκειον ετυμολόγηση του μπίτνικ από το λατινικό beati. Ο Δενέγρης ανήκε στον κύκλο του περιοδικού «Πάλι», το οποίο διεύθυνε ο Νάνος Βαλαωρίτης την δεκαετία του ’60. Κατά τον Δημήτρη Λυάκo, ο Δενέγρης είναι ο καλύτερος ποιητής της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς.

.

Αυτήν την περίοδο κυκλοφορεί ο συγκεντρωτικός τόμος ποιημάτων του Τ. Δενέγρη με τίτλο «Μιλάει ο αγριόχοιρος» από τις εκδόσεις Ύψιλον. Διαβάστηκε ένα ποίημα του Δενέγρη με τίτλο «Δουβλίνο» ,στο οποίο περιλαμβάνονται και οι ακόλουθοι στίχοι:

Αλλά το κατάρτι
Ούτε που νοιάζεται
Για το νερό
Που’χει κουρνιάσει
Γιατί αυτό
Στον ουρανό
Λόγο θα δώσει
Στον ουρανό μονάχα παραδίνεται.

.

Ο ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑ...

. Ιδού, λοιπόν, και η απάντηση του Ισοκράτη σε όσους με τα παραποιημένα λόγια του επιχείρησαν να περιγράψουν τη λαϊκή οργή των ημερών μας ως αυτοκαταστροφή της δημοκρατίας κτλ. Πρόκειται ακριβώς για μια θλιβερή διαπίστωση του ρήτορα, που αφορά στη συστηματική εξαπάτηση, παραπληροφόρηση και παραπλάνηση του λαού, σε σχέση με σοβαρά πολιτικά ζητήματα της χώρας...

"Διεφθάρμεθα γαρ πολύν ήδη χρόνον υπ' ανθρώπων ουδέν άλλ' ή φενακίζειν δυναμένων".
.
Το συγκεκριμένο χωρίο είναι από το συμβουλευτικό του λόγο "Περί Ειρήνης" (παράγρ. 36. 4-5), ο οποίος, όπως και ο πολύ γνωστός πλέον "Αρεοπαγιτικός", γράφτηκε κατά την περίοδο του Συμμαχικού πολέμου (458/7 - 455 π.Χ.). Και μεταφράζω: .
.
"Γιατί, από πολύ καιρό ήδη, έχουμε συρθεί στην καταστροφή από ανθρώπους που δεν μπορούν να κάνουν άλλο από το να εξαπατούν".
.

Ο "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Ο ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008, η αθηναϊκή εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος" κυκλοφόρησε με ένα εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο, όπου σε κατάμαυρο φόντο δημοσίευε με τεράστια λευκά γράμματα, εντός εισαγωγικών μάλιστα, ένα υποτιθέμενο μεταφρασμένο χωρίο από ρητορικό λόγο του Ισοκράτη, χωρίς κανένα άλλο στοιχείο, παρά μόνον τη χρονολογία γέννησης και θανάτου του Αθηναίου ρήτορα (436 - 338 π.Χ.).

Όμως, το συγκεκριμένο χωρίο δεν ήταν κατ' ουσίαν μεταφρασμένο, αλλά εντέχνως παραποιημένο, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας που διαθέτει την ελάχιστη έστω γνώση της αρχαίας Ελληνικής. Πρόκειται δε, για την παράγραφο 20 του "Αρεοπαγιτικού", ενός συμβουλευτικού λόγου που γράφτηκε στα χρόνια του Α' Συμμαχικού πολέμου (358/7-355 π.Χ.), ο οποίος ξέσπασε μεταξύ των Αθηναίων και των νήσων που αποστάτησαν από την Αθηναϊκή συμμαχία (Ρόδος, Κως και Χίος).

Στο προκείμενο χωρίο, λοιπόν, ουδέν αναφέρεται περί αυτοκαταστροφής της Δημοκρατίας ή περί κατάχρησης του δικαιώματος της ελευθερίας κλπ., πράγματα που προφανώς επινόησε η εν λόγω εφημερίδα, για δικούς της άγνωστους (;) λόγους. Σημασία, όμως, έχει ότι κατ' αυτόν τον τρόπο αλλοίωσε το κείμενο και, με τη γνωστή και πολύ επικίνδυνη (για κάθε δημοκρατικό καθεστώς) μέθοδο της "μισής αλήθειας", παραπληροφόρησε και παραπλάνησε τους αναγνώστες της και δη τους Έλληνες πολίτες.

Κι αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, με τούτη την ενέργειά της κατάφερε η εφημερίδα να δημιουργήσει τη στρεβλή εντύπωση πως οι πρόσφατες επεισοδιακές διαδηλώσεις της Αθήνας οφείλονται συνολικά σε κατάχρηση της δημοκρατίας εκ μέρους των κακών πολιτών, τους οποίους ακόμα και ο λαμπρός ρήτορας Ισοκράτης προνόησε να καταδικάσει, πριν από σχεδόν 2400 χρόνια!

.

Θα ήθελα εδώ να σημειώσω ότι η αφορμή να ασχοληθώ με τούτο το θέμα ήταν η παράκληση ενός πολιτειακού παράγοντα να ψάξω μήπως και μπορέσω να βρώ το αρχαιοελληνικό πρωτότυπο που αντιστοιχεί στο κείμενο του "Ελεύθερου Τύπου", ώστε να τα κορνιζάρει το ένα πλάι στο άλλο. Έτσι, λοιπόν, διαπίστωσα έκπληκτος την προκλητική παραποίηση του αρχαίου κειμένου και την αναξιοπιστία του δημοσιεύματος της εφημερίδας.

.

Παραθέτω ακολούθως, σε δική μου μετάφραση, την παράγραφο 20 από τον "Αρεοπαγιτικό" του Ισοκράτη:

.

"Αυτοί, λοιπόν, που εκείνα τα χρόνια κυβερνούσαν την πόλη, ίδρυσαν ένα πολίτευμα που δεν αναφερόταν μόνο κατ' όνομα ως το πλέον προσιτό και μετριοπαθές, ενώ στην πράξη φαινόταν διαφορετικό για όσους ζούσαν σ' αυτό, κι ούτε βεβαίως εκπαίδευε τους πολίτες με τρόπο ώστε να θεωρούν την ασωτία δημοκρατία, την παρανομία ελευθερία, την αθυροστομία κοινό δικαίωμα και τη δυνατότητα για την τέλεση τούτων ευημερία, αλλά, απαξιώνοντας και τιμωρώντας κάτι τέτοιους, βελτίωσε και σωφρόνισε περισσότερο το σύνολο των πολιτών".

.

Είναι, ως εκ τούτου, πασιφανές ότι η εφημερίδα έχει απομονώσει και αποδώσει, με το δικό της χαρακτηριστικό ύφος, μόνο ένα τμήμα του κειμένου (με τα κόκκινα γράμματα στη δική μου μετάφραση), αφαιρώντας όλα τα υπόλοιπα και προσθέτοντας τα δικά της επινοήματα. Αυτό θα πει σεβασμός, τόσο προς τον Ισοκράτη όσο και προς τον αναγνώστη!

.

Να προσθέσω ότι και στον "Παναθηναϊκό" του (πργ. 131) ο Ισοκράτης, ανατρέχοντας και πάλι στο πρότυπο της παλαιάς δημοκρατίας των Αθηνών, αναφέρεται κατ' ανάλογο τρόπο στις έννοιες ακολασία, ελευθερία, εξουσία ό,τι βούλεται τις ποιείν, ευδαιμονία, αλλά ούτε βεβαίως και με τούτο το χωρίο είναι δυνατόν να ταυτιστεί ή να συσχετιστεί ερμηνευτικά το εφεύρημα του "Ελεύθερου Τύπου"...

.

Και να μη μας διαφεύγει ότι η κατασκευασμένη από την εφημερίδα μετάφραση δημοσιεύτηκε εντός εισαγωγικών, πράγμα που σημαίνει ότι αποδίδει επακριβώς και κατά λέξη το... πρωτότυπο!!!

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΓΡΑΠΤΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΤΑΡΑΓΜΕΝΗ ΑΘΗΝΑ - Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Αποκλειστικό φωτορεπορτάζ του Θάνου Κωνσταντάρα για τις "Συνθέσεις Πολιτισμού"

Οδύνη και περίσκεψη στο αιματοβαμμένο σημείο...

Λουλούδια, κεριά, ενθύμια, στιχάκια, δάκρυα...

Η οργή ξέσπασε στους δρόμους της πόλης...

Στα Προπύλαια και πάλι, ο λαός ακοίμητος...

Η αγωνία για το μέλλον κοινή, απέναντι στην αυθαιρεσία και τη διαφθορά της εξουσίας...


(Φωτογραφίες - Λεζάντες: Θάνος Κωνσταντάρας)