Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

ΣΕ ΑΛΛΟΤΡΙΟ ΠΛΑΝΗΤΗ

 
Ξεριζωμένα μάτια αρχαίων γλαυκών
άπειρα τσαλαπατημένα στους δρόμους της Αθήνας

Ρέει φως νεκρό ο τόπος
ανάμεικτο με αγέννητα δάκρυα


4 σχόλια:

Ana Tapadas είπε...

Plenamente de acordo!

Abraço fraterno

Δημητρης Μπαρσακης είπε...

Όλες οι τραγωδίες έχουν ΚΑΘΑΡΣΗ. Είναι ζήτημα χρόνου.

Lady Stardust είπε...

Καλημέρα Δημήτρη!
Μ' άρεσε το ποίημα... ναι, οι αρχαίες γλαύκες ξεπαστρεύονται στην Αθήνα και αλλού, είναι αλήθεια...Άλλωστε δεν ήταν πάντα έτσι, φίλε μου;
Πιστεύω όμως ότι κάποιες θα κρατήσουν, οι βαθιά ριζωμένες..., οι άνθρωποι και ο τόπος μας έχουν ανεξάντλητες δυνάμεις, ας έχουμε ελπίδα!
Τι γίνεται με την Μεσσαπία;
Πολύ ανησυχώ με το θέμα του νερού...

Εύχομαι πάντα να δουλεύεις δημιουργικά με τα παιδιά,
και να βαστάς!
Άντε και να τα πούμε από κοντά, ακόμη παιδεύομαι με τον Αη Γιάννη της Καστέλλας και άκρη δεν βγάζω με την χρονολόγηση!

Έχεις πάντα την αγάπη μου
και τις σκέψεις μου για τον ευλογημένο τόπο της παραδίρφυας περιοχής!
Καλή Σαρακοστή, χαιρετισμούς!

Δημητρης Μπαρσακης είπε...

Σ' ευχαριστώ, Δ., για τη ζεστή επικοινωνία και... σου απαντώ με e-mail.