Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΙΚΑΚΗΣ (4)

ΤΑ ΣΚΙΤΣΑ - ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ.
Με τα σκίτσα - προκηρύξεις του, ο "παλαίμαχος, σοφός και αστραφτερός νεανίας Δημήτρης Ρικάκης" (κατά την έκφραση του Γ. Σταματόπουλου), απευθύνεται στους απλούς ανθρώπους της υπαίθρου, στη δική τους, την απλή, καθημερινή γλώσσα. Ονειρευόταν πάντα μια εξέγερση του λαού εναντίον των εξουσιαστών και κάθε συστήματος καταπίεσης, αισθανόμενος ότι ήταν ιερό καθήκον του η αφύπνιση των συμβιβασμένων, φοβισμένων ή αδιάφορων συνανθρώπων του. Μέσα από αυτά τα σκίτσα - προκηρύξεις ακούγεται η κραυγή του, κραυγή αγωνίας, αλλά και οργής...

.












.








.










ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΘ' ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ - ΕΚΔΟΤΗ.

5 σχόλια:

maya είπε...

πόσο παράξενο είναι λοιπόν!
ήρθες στα μέρη μου
σε μια εποχή που ΚΑΙ τα blog μου φαίνονται να χαλάνε...
είναι λοιπόν πολύ δροσερό το δικό σου στέκι!
με ενδιαφέρον και σοβαρότητα
αλλά και χαμόγελο.
χαίρομαι που βρέθηκα εδώ!

δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ για ποιά ανάρτηση μούλεγες
κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να σεργιανίσω εδώ...

ακούω τις μουσικές σου -
(μήπως νάβαζες το κουτί σχολίων ν'άνοιγε σε χωριστό παράθυρο
για να μην κόβεται η μουσική...?)

- και είναι πολύ όμορφη η βόλτα μου.

νάσαι καλά
πολύχρωμη καλησπέρα!
:)))

maya είπε...

(ακόμα εδώ είμαι...
μαγεμένη με τις μουσικές!)

τώρα μου ήρθε:
μήπως απο την δουλειά του με τους κάραμποτ?
πούχα κάνει ένα αφιέρωμα?
λέω τώρα...

ΤΩΡΑ πάω...
σινεμά.
καλό σου βράδυ.
:)))

Δημήτρης Μπαρσάκης είπε...

Maya, το ξέρεις, οι αλήθειες δεν "χαλάνε" και ειδικά οι... πολύχρωμες - σου!
Πολύ χαίρομαι που απολαμβάνεις τις μουσικές μου - θα σε περιμένουν πάντα και θα ανανεώνονται.
Το αφιέρωμα όμως στον Κάραμποττ δεν μπορώ να το βρω,βοήθησέ με.
Όσο για το σχόλιό σου, είναι αυτό:
"δεν τον ήξερα...
υπέροχο ποίημα.
θα τον ψάξω κι άλλο.
πολύχρωμη καλημέρα
20/12/2007 9:17 πμ",
και το είχες κάνει για το ποίημα του Ρικάκη "ΑΠΩΛΕΙΑ" (Υπάρχει πάντα κάτι που χάνει κανείς:
τις ώρες
των φθινοπωρινών δειλινών
στα γυμνά και άγνωστα πάρκα,
στις φωτισμένες λεωφόρους της νύχτας,
στα πτωχά διαμερίσματα των συνοικισμών...), στο blog του "αθεόφοβου", ο οποίος αναδημοσιεύει βιογραφικό του Δημήτρη Ρικάκη και στον τίτλο τον ονομαζει Ανδρέα (Ρικάκη).
Για το κουτί σχολίων έχεις δίκιο, είμαι καινούργιος και δεν τα ξέρω ακόμη. Θα περιμένω κι άλλες υποδείξεις και πολύχρωμα νέα σου.
Σ' ευχαριστώ!

maya είπε...

α εντάξει.
κατάλαβα. θυμήθηκα.
ναι μου άρεσε πολύ το ποίημα αυτό.
μάλλον με το μπέρδεμα των ονομάτων
δεν το έψαξα γιατί δεν έχω διαβάσει έκτοτε άλλα του.

ευχαριστώ πολύ.
μου είχε κινήσει πολύ το ενδιαφέρον.
και να που τόσο καιρό μετά
βρίσκω ένα τόσο ζουμερό αφιέρωμα εδώ!
τι καλά! ευχαριστώ.

υπερέβαλλα για συντομία.
δεν ήταν αφιέρωμα στον κάραμποτ
αλλά μια αναφορά με φωτογραφίες
για την συλλογική τους έκθεση.
βλέποντας εδώ την δουλειά του ρικάκη
αναγνώρισα ένα-δύο δουλειές συνεργασίας τους.

και προχωράμε μαθαίνοντας!!!!
πολύ χαίρομαι.

καλημέρα
:)

Δημήτρης Μπαρσάκης είπε...

Άκου λοιπόν, Maya... αυτό το ποίημα που σου άρεσε είναι το μοναδικό του και μάλιστα αργότερα δεν ήθελε ούτε να το βλέπει. Μου έχει δώσει τον τόμο της "Καινούριας Εποχής" όπου δημοσιεύτηκε, αλλά είχε φροντίσει να σχίσει την... "Απώλεια"! Τέλος πάντων, εκείνο που θα 'θελα τώρα είναι να ευχηθώ κι εγώ στο πελιστελάκι σου και να της αψιερώσω Blackmore's Night, από τη λίστα 1 - να δούμε, θα της αρέσει;
Καλή σας μέρα και σήμερα!